امام عليه السلام اى سليمان ، بگو ببينم آيا خداوند به آن چه در بهشت و دوزخ است ، عالم است ؟ سليمان : آرى . امام عليه السلام آيا آن چه خدا مىداند ، تحقق مى يابد ( زيرا به عقيدهء تو ارادهء او عين علم اوست ) ؟ سليمان : آرى . امام عليه السلام بنابراين ، ديگر جايى براى اين باقى نمى ماند كه اراده كند چيزى را بر آن ها بيفزايد يا كم كند ، در حالى كه در قرآن مى گويد : « كلّما نضجت جلودهم بدّلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب » « 1 » ( هر زمان پوست هاى آن ها ( دوزخيان ) بسوزد ، پوست هاى ديگرى به جاى آن قرار مى دهيم تا عذاب را بچشند ) . و نيز مى فرمايد : « لهم ما يشاءون فيها و لدينا مزيد » « 2 » ( بهشتيان آن چه مى خواهند ، براى آن ها خواهد بود و نزد ما اضافه بر آن است . اين ها همه نشان مىدهد كه علم او غير از ارادهء اوست و گرنه اين تغبيرات معنا نداشت ) . سپس امام عليه السلام فرمود : بگو ببينم اين كه خداوند مى فرمايد : « و اذا

--> ( 1 ) . نساء / 56 . ( 2 ) . ق / 35 . .